In 1870 kocht notaris Cornelis van Wieringen een stuk grond van de familie Hooft. Kort daarna liet hij er een villa op bouwen en gaf die de naam Nieuwoord: een nieuw oord. Na zijn overlijden liet zijn weduwe, Suzanne Elisabeth van Roijen, het huis in 1885 aan de noordzijde uitbreiden met een trappenhuis. Ook het koetshuis werd toen vergroot.
In 1892 kwam het pand in bezit van notaris H.A.N. van Warmelo, die het in 1901 verkocht aan J.B. de Beaufort, destijds burgemeester van Woudenberg. De Beaufort liet in 1904 de zuidzijde uitbreiden met een vleugel, compleet met torentje en ingangsportiek. In 1905 verkocht hij Nieuwoord aan zijn zoon Jhr. J.H.K. de Beaufort, die later burgemeester van Leusden zou worden.
In 1922 werd het pand openbaar verkocht voor 23.800 gulden aan mevrouw A.H.B.C. van Ebbenhorst Tengbergen.
De jaren daarna wisselde Nieuwoord nog enkele keren van eigenaar, tot het in 1928 werd doorverkocht aan aannemer en timmerman G. Wolfswinkel. Via vererving werden Maria Jacoba Wolfswinkel en haar echtgenoot Theo Heine eigenaar. Huize Nieuwoord werd onderdeel van het pluimveebedrijf “De Burgwal”.
De familie Heine was in de oorlog actief in het verzet. Op 24 augustus werden Theo en zijn zoon Wim, mede door toedoen van NSB-burgemeester De Monyé, opgepakt en getransporteerd naar het Duitse concentratiekamp Neuengamme. Wim overleed daar op 24 november 1944, op 21-jarige leeftijd. Vader Theo overleed na de bevrijding, op 31 mei 1945, in Bergen-Belsen.
Vanaf 1970 was Nieuwoord lange tijd eigendom van de familie Nauta, die er hun dierenartsenpraktijk aan verbond.
Huize Nieuwoord is een rijksmonument en sinds enige tijd in gebruik bij Lelie zorggroep. Vanuit een protestants-christelijke identiteit biedt het zorg aan mensen met dementie en/of een lichamelijke beperking, evenals tijdelijk verblijf, revalidatie en palliatieve zorg. Het biedt onderdak aan dertien appartementen voor senioren. De tuin is aangelegd in landschappelijke sfeer, met monumentale bomen en voldoende parkeerruimte.
